Götürdügü yer,
Olduğum yerin çok uzağı..
Vardığım hiç bir yer yok.
Sonsuz bi yolda yürümek gibi bi his.
Adımlarım bilinçsizce yürütüyor beni
Tanıdık bir şeyler arıyor belki de gözlerim
Tüm geride kalanların arasından
Yeni bir oksijen zerresi gibi sarılıyorum ona
Biriktirdiğim tüm geceleri seriyorum yola
Aydınlanıyor gözbebeğim yoldaki yıldızlardan
Ama,
Dudağımın kenarında nöbet tutan biri var
Acımsı bir tat
Hüzünden yapılmış bir gülüş gibi
Üzerini toz kaplamış bir kalp atışı
Ateşten vazgeçmiş bir çıra gibi....
Dudağımın kenarında nöbet tutan biri var..
Her seferinde aynı yerde aynı anda beliren bir gölge
Yine de kucak açtığım çokta istenmeyen bi misafir..
Sorun değil
Ben yine de düşeceğim bu yola
Yine de inadına yürüyeceğim
Her defasında aynı tat gelsede ağzıma
Kabul.
..
Kabul.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
İçinden geçen burada dursun