Kafamın içinde sürekli yazıyormuş gibi seslendirmelere geçtim bu aralar.. E öyleyse insanın yazacak mekanı varken yazmalı <3
Girişler beni kasıyor biraz. Kafamın içindeyken hiç böyle olmuyor:)
2 hafta önce kursu bitti. (ilk günler baya sevindim, çünkü sıkılmaya başlamıştım.yalan yok)
Spora gitmiyorum.
Katıldığım bir eğitim yok.
Düzenli toplandığım arkadaş topluluğu yada bi şekilde sosyalleşeceğim her hangi bir alan yok.
..
Ben baya baya boştayım aga. Boşa düşmüşüm haberim yok. Bugün aydım durumu ve bu boşlukla ne yapacağımı bilmiyorum.
Uzuuun zamandır bu kadar boşluk olmamıştı hiç. İlla düzenli yaptığım bir şeyler oluyordu günü kıyısından köşesinden dolduran.
Sanırım biraz kendi kendime dolu dolu bi rutin planlayanlardan değilim ben. Daha çok mecburu günleri olan belirli saatleri olan yapılacaklarla daha kolay ilerletebiliyorum akışı.
Şimdi ne yapmalıyım bilemiyorum.
Her gün sadece evde oturup düzenli ev iş yaparak geçirmem mümkün değil haftaları.
Kuzey Ay Düğümüm Oğlak beni adam etmeye çalışıyor gibi düşünmeye başladım :):):)
Planlı şekilde yormacak bir doluluk, beni bedenen ve ruhende iyi hissetirecek, tatminlik duygusunu yaşayacağım, başarmış hissedeceğim, bir rutin oluşturmam gerek anladığım kadarıyla..
Bu konu burada dursun.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Öte yandan üretime devam ediyorum. Kurs bitimiyle biraz sekteye uğrasa da sorun yok. Ama elimde birikenleri fırınlamaya götürmem gerek. (Vallahi onu bile planlamam gerek ya. Yol uzun malzeme çok. Kaçını ilk seferde ve hangi fırına götürmeliyim vs vs vs)
Kendime çok tatlı bi hırka aldım. Beni mutlu ediyor :)
Yeme bozukluğumun olduğunu fark ediyorum bu günlerde... Peki bunu nasıl halledeceğiz!?
Az önce saçma sapan şeyler yememek için pırasa yemeği ve baharatlı yoğurt yiyip. Tamam doydun sakin ol. Miden doydu artık aç değilsin. diyerek kendime telkin verdim. Usulca masadan kalktım <3
Sabah kendime azıcık çay demledim. Epeydir kendime çay demlememişim. Üzdü. Olsun artık demlerim.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
İtiraf etmeliyim ki bu ara farkındalıktan farkındalığa koşuyorum.
Geçmiş zaman da yazarak nasılda akıl sağlığımı ve beden sağlığımı bile korumuş olduğumu fark ettim...
İçeride biriktirdiğimiz duyguların bile kimimize kilo olarak döndüğüne inanıyorum ve şu an kilo problemi yaşıyor olma halimi de ona bağladım:) tabi tek bir sebep yoktur hiç bir zaman..
Ama düzenli yazıyor olduğum zamanlarda bedenim daha rahat ve hafifti bu bir gerçek.
İnsan her ne kadar duygularını düşüncesini vs paylaştığını düşünse de, her zaman ve çoğunlukla iyi bir sağaltım olmuyormuş demek ki...
Bu durumu da düzeltebilirim inşşş
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
8 ay öce çok çok sevdiğim bi yakınımı kaybettim. Zor zamanlar geçirdim.. Onun boşluğunu kabullenmek beni parçaladı. Bir kaç günde bir, gün içinde illa ki görüntülü konuşur sohbet muhabbet goygoy yapardık. Ne kadar kıymetliymiş o zamanlar.
Oğlan okuldayken evin sessizliğinden sıkınlıca hemen onu arardım. Birlikte yemek yapardık. Akşamları müsait zamanlarda yine karşılıklı yemek yerdik. Ay da 1 mutlaka misafirliğe ona giderdik... Yokluğu ağır geldi. Ama alıştık. Hala özlüyorum çok ama..
Durumlar şimdilik böyle.
Ruh halim her şeye rağmen gayet iyi elhamdülillah.
İçsel olarak dengede kalabildiğim hoş zamanlar içindeyim..<3
Sevgiler..
